Οκτώβριος 17, 2019

Συνέντευξη στο ραδιόφωνο του Realfm97.8 και τον Νίκος Χατζηνικολάου

Η κυβερνητική πολιτική έτσι όπως συνολικά εξελίσσεται είναι μία συντηρητική αναδίπλωση που ανατροφοδοτείται με τις φοβίες της κοινωνίας και έχει ισχυρό ταξικό πρόσημο. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στο προσφυγικό ζήτημα αλλά όπως αποδεικνύεται και στα θέματα της υγείας όπως και στα εργασιακά αλλά επίσης και σε μία ευρεία σειρά θεμάτων. Θα τα συζητήσουμε και στον προϋπολογισμό και στο αναπτυξιακό νομοσχέδιο.

Καταδεικνύεται λοιπόν ακριβώς πως η ΝΔ, ο συντηρητικός, νεοσυντηρητικός πόλος είναι κάτι το εντελώς διαφορετικό από τον Προοδευτικό πόλο, τον οποίο και ο νέος ΣΥΡΙΖΑ ως καρδιά της Προοδευτικής Δημοκρατικής Παράταξης της Αριστεράς θα εξυπηρετήσει.

Βούτσης στον realfm 97,8 για προανακριτική: Να ανοίξει σε όλες τις πτυχές του το πραγματικό τεράστιο σκάνδαλο της Novartis

Advertisements
Οκτώβριος 15, 2019

Τηλεοπτική συνέντευξη στην εκπομπή του OPEN TV «Ώρα Ελλάδος 7» με τους Άκη Παυλόπουλο και Ντόρα Κουτροκόη.

avgi.gr

Οκτώβριος 12, 2019

Αθήνα Ελεύθερη, 12 Οκτώβρη. 75 Χρόνια Μετά. Πάντα επίκαιρη και καθημερινή η μάχη της μνήμης απέναντι στη λήθη.

75 χρόνια από την απελευθέρωση: Η εκδήλωση στο Σπούτνικ με το φακό του left.gr

Οκτώβριος 6, 2019

Συνέντευξη στην εφημερίδα «Νέα Σελίδα» και την Γεωργία Σαδανά.

-Η Δεξιά είναι πλέον όμηρος και θύμα της προπαγάνδας της.

-Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η καρδιά της προοδευτικής δημοκρατικής παράταξης.

Ολόκληρη η συνέντευξη:

Κύριε Βούτση, σας ανησυχεί η ραγδαία αύξηση των μεταναστευτικών ροών; Η αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου από πλευράς κυβέρνησης θα μπορούσε να αποδώσει στην αποσυμφόρηση των νησιών;

Η αποσυμφόρηση των νησιών είχε ξεκινήσει και είχαμε καταρχήν επιτυχή αποτελέσματα το προηγούμενο διάστημα, ενώ υλοποιούνταν ο σχεδιασμός μετακίνησης στον ηπειρωτικό κορμό. Στις αρχές Ιουλίου του 2019 φιλοξενούνταν 5.650 άτομα στη Μόρια. Δυστυχώς, η κυβέρνηση, επειδή ανομολόγητα εμφορούνταν από την ιδέα της αποτροπής ως στρατηγικής, άφησε ένα κρίσιμο διάστημα διμήνου να περάσει χωρίς να προχωρήσει με ταχύτητα το πρόγραμμα και αφήνοντας, μάλιστα, στα νησιά πολύ μεγάλες «τρύπες» σε σχέση με το διοικητικό, το υγειονομικό αλλά και το προσωπικό ασφάλειας.
Δεν έλαβε σοβαρά υπόψη της η κυβέρνηση τις προειδοποιήσεις που είχαν γίνει από τον κ. Ερντογάν σε σχέση μ’ αυτό το ζήτημα από τον Μάιο κιόλας. Προειδοποιήσεις οι οποίες στηρίζονται μεν σ’ ένα πραγματικό γεγονός, ότι, δηλαδή, υπήρξε αύξηση του προσφυγικού πληθυσμού στην Τουρκία και μετακίνησή του από την Κωνσταντινούπολη προς τον Νότο -και άρα υπήρχε ένα αντικειμενικό γεγονός που μπορεί να αύξανε τις διελεύσεις-, αλλά και στο γεγονός της πολιτικής της Τουρκίας, που ήταν φανερό, μετά την οξεία αντιπαράθεση που είχε το καθεστώς της Τουρκίας με την ΕΕ και τις προειδοποιήσεις που υπήρξαν από πλευράς Βρυξελλών για τη σωστή ανάληψη μέτρων εναντίον της Τουρκίας για την πολιτική της σε σχέση με τις γεωτρήσεις στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, ότι θα υπήρχαν αντίποινα αυτού του τύπου από την πλευρά της Τουρκίας. Προειδοποιήσεις, βεβαίως, απαράδεκτες ως προς την ουσία τους, πλην όμως είχαν υπάρξει. Και είχαν υπάρξει και δημόσια, και άρα με αυτή την έννοια λέω ότι θα έπρεπε από τον Ιούλιο κιόλας και ύστερα να γνωρίζει η κυβέρνηση ότι στο μέτωπο αυτό θα υπήρχε πολύ μεγάλη ένταση και ποσοτική αύξηση των θυμάτων και των ροών.
Τώρα αυτό που μπορεί να γίνει -και δηλώσαμε επίσης στην Επιτροπή διά του κ. Μουζάλα και του κ. Βίτσα ότι ως προς αυτό είμαστε απολύτως αλληλέγγυοι και συναινετικοί- είναι να υπάρξει μια μεγαλύτερη αλληλεγγύη από πλευράς των περιφερειών, των δήμων και των περιοχών στις οποίες γίνεται η μετακίνηση των ευπαθών -και όχι μόνο- ομάδων προσφύγων και μεταναστών από τα νησιά, έτσι ώστε, καθώς μπαίνουμε, μάλιστα, στον χειμώνα, να σταματήσει το δράμα που υπάρχει στη Μόρια και όχι μόνο.
Το κυριότερο όμως είναι η διεθνής πτυχή, στην οποία επιμένουμε. Δηλαδή, οι χώρες της Ευρώπης να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν, τη φιλοξενία του μερίσματος ευθύνης ανά χώρα σε σχέση με τα κύματα των προσφυγικών ροών. Εκεί χρειάζεται μια πολύ πιο τολμηρή διεθνής πολιτική από πλευράς της σημερινής κυβέρνησης, διότι αυτό που έχει συμβεί είναι η ΕΕ, που κατά τα άλλα τηρεί τους κανονισμούς απαρέγκλιτα -κι αυτό το ζήσαμε στο πετσί μας τόσα χρόνια με το ζήτημα του χρέους και της αποπληρωμής του-, γι’ αυτό το θέμα να συμπεριφέρεται πολύ πιο ελαστικά προς τις χώρες του Βίζεγκραντ -και όχι μόνο-, που έχουν αρνηθεί την εφαρμογή των αποφάσεων αυτών.
Χαιρετίζουμε το ότι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα στην κυβέρνηση αντελήφθησαν ότι αυτό είναι ένα μείζον διεθνές και ευρωτουρκικό πρόβλημα, που έχει να κάνει με τις απειλές και τις πολεμικές εστίες στην περιοχή μας, όπως έχει προφανώς να κάνει και με τη γεωπολιτική θέση της χώρας. Δεν έχει να κάνει με αυτό το οποίο προπαγανδιστικά επί τετραετία υποστήριζε η ρητορική της άκρα Δεξιάς, την οποία άφηνε και η Νέα Δημοκρατία να δηλητηριάζει τον κόσμο, ότι, δηλαδή, ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ και η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ υπεύθυνοι για την προσέλκυση αυτών των ροών ανθρώπων, οι οποίοι είναι προφανές ότι δεν θα έφευγαν ποτέ από τις εστίες τους εάν δεν υπήρχαν οι πολεμικές επιχειρήσεις, στις οποίες και η Δύση και η ΕΕ έχουν τις δικές τους ευθύνες. Η Δεξιά είναι πλέον όμηρος και θύμα της προπαγάνδας της.

Υστερα από δέκα χρόνια οικονομικής κρίσης, θεωρείτε ότι δεν πρέπει να εκφραστούν ευρύτερες συναινέσεις σε ζητήματα όπως η ψήφος των αποδήμων και ο νέος εκλογικός νόμος;

Ευρεία συναίνεση είχε υπάρξει στη σχετική νομοθετική ρύθμιση, η οποία ήρθε ως πρόταση από το υπουργείο Εσωτερικών, από τη Διακομματική Επιτροπή και από τις προτάσεις που είχαν γίνει από αρμόδιους φορείς για το ζήτημα της ψήφου των ομογενών. Σήμερα η κυβέρνηση στρίβει το τιμόνι, απ’ ό,τι φαίνεται και με τη συμπαράσταση του Κινήματος Αλλαγής, το οποίο στο παρελθόν είχε μια πολύ διαφορετική γραμμή πάνω σε αυτό το θέμα, και προσπαθούν να διαμορφώσουν ένα προπαγανδιστικό κλίμα στην ομογένεια εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ. Επί της ουσίας όμως δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τις δικές τους, που επί δεκαετίες με άλλο τρόπο έπαιρναν την ψήφο των ομογενών.
Αν θυμάστε -κι αυτά δεν πρέπει να τα ξεχνάμε-, δύο μήνες πριν από τις εκλογές έκλειναν όλες τις θέσεις των αεροπλάνων με δανεικά κι αγύριστα των κομμάτων για να φέρουν όσο πληθυσμό και απ’ όποια μέρη οι ίδιοι έκριναν για να τους ψηφίζει. Κι αυτό χωρίς καμία πρόνοια, χωρίς να αναλαμβάνουν καμία ευθύνη για τη θεσμική ρύθμιση αυτού του ζητήματος. Κάπως έτσι οδήγησαν σε χρεοκοπία και την Ολυμπιακή. Αρα μάλλον πρέπει να δείχνουν τον εαυτό τους και όχι να κουνάνε το δάχτυλο προς την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ.
Θα γίνει η σχετική συζήτηση στη Βουλή με τις λεπτομέρειες που αφορούν στην ουσία του ζητήματος, δηλαδή στα δύο επίδικα, με πρώτο το θέμα της επιστολικής ψήφου και κατά πόσο αυτή συνιστά διακριτική μεταχείριση σε σχέση με τους υπόλοιπους ή της προσωπικής παρουσίας στα προξενεία και τις άλλες Αρχές, που λέει η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό είναι το ένα θέμα. Και το δεύτερο, κατά πόσο το αποτέλεσμα από τη συμμετοχή στην ψηφοφορία θα επηρεάζει και το γενικό αποτέλεσμα στο εσωτερικό της χώρας. Και τότε θα δοθεί η ευκαιρία σε όλους να αντιληφθούν τι υπήρξε προπαγάνδα και μια ρητορική λαϊκιστική επί του θέματος και τι όχι.
Κάνουν το παν ώστε η απλή αναλογική, μια από τις αξιακές θεσμικές ρυθμίσεις που είχε η Αριστερά στο πρόγραμμά της επί δεκαετίες και τις οποίες προσπάθησαν οι κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ να εφαρμόσουν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στις εθνικές εκλογές, να φύγει ως αποτύπωμα από τη θεσμική μνήμη του λαού μας και τη θεσμική οργάνωση της χώρας. Εργαζόμαστε και ελπίζουμε να μην το πετύχουν. Διότι αν κάτι απέδειξε η κρίση στην οποία αναφερθήκατε και στο ερώτημά σας, είναι ότι υπήρξαν τρεις τουλάχιστον ή τέσσερις πολυκομματικές κυβερνήσεις με συμμετοχή δύο έως τριών κομμάτων καθ’ όλη τη διάρκεια της κρίσης. Υπήρξαν οκτακομματικές Βουλές με το υπάρχον σύστημα του τερατώδους μπόνους των 50 εδρών. Αρα η σύνθεση της Βουλής και η πολιτική που ασκείται από τις κυβερνήσεις στη βάση συναινέσεων και συνθέσεων πολύ λίγη σημασία έχουν με το αν υπάρχει το σύστημα της απλής αναλογικής ή όχι. Το σύστημα της απλής αναλογικής όμως δίνει τη δυνατότητα στην κοινωνία, στους πολίτες να έχουν μια ευρύτερη επιλογή, να μην πηγαίνουν, δηλαδή, σε αναγκαστικές συναινέσεις προεκλογικά, αλλά αυτές να αναζητούνται ως συνθέσεις μετεκλογικές για τη διαμόρφωση πολυκομματικών κυβερνήσεων.
Ακριβώς αυτό δεν θέλουν, διότι αυτή η προσπάθειά τους εντάσσεται -ανοίγω ένα άλλο θέμα σε σχέση με αυτό και το κλείνω ταυτόχρονα- στο ότι δεν θέλουν να αποδεχτούν ότι το παρόν σύστημα, έτσι όπως ο λαός με την ψήφο του στις πρόσφατες εθνικές εκλογές επισημοποίησε, είναι ένα σύστημα στη νέα μεταπολίτευση ενός διπολισμού πλέον και όχι του κλασικού μεταπολιτευτικού δικομματισμού, όπου στον δεύτερο πόλο βρίσκεται μια δύναμη της Αριστεράς που εκφράζει και την ευρύτερη προοδευτική παράταξη. Αυτό δεν θέλουν να το αποδεχτούν. Είναι η νέα στρατηγική των «παρενθέσεων», έτσι όπως είχαν τη στρατηγική της «παρένθεσης» που δεν τους βγήκε κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεων του ΣΥΡΙΖΑ.
Θέλουν να οδηγηθούμε, όπως είχε την τόλμη ο κ. Βορίδης να πει, σε μια «θεσμική θωράκιση» απέναντι στο όποιο ενδεχόμενο η Αριστερά να ξαναέρθει στα πράγματα και στη διακυβέρνηση του τόπου. Αρα, λοιπόν, όταν γίνει η συζήτηση και για τον εκλογικό νόμο πάνω στον καμβά που ήδη σας ανέπτυξα, θα γίνουν πολύ σοβαρές συζητήσεις, για να καταλάβει και ο κόσμος ότι η Δεξιά πραγματικά δεν βάζει μυαλό. Είναι μια δύναμη η οποία συνέργησε στο να φτάσουν και η χώρα και το πολιτικό σύστημα σε χρεοκοπία ταυτόχρονα. Θέλουν τη νέα μεταπολίτευση πάνω σε ένα σκηνικό Δεξιάς – Κεντροδεξιάς. Αυτό θα αποτραπεί. Ηδη ο ελληνικός λαός με τις πρόσφατες εκλογές και το αποτέλεσμα, παρότι δεν νίκησε ο ΣΥΡΙΖΑ, έδωσε το σύνθημα προς ποια εναλλακτική κατεύθυνση θέλει να πορευτεί η Ελλάδα μετά την κρίση και μετά τη νεοφιλελεύθερη εμπειρία που ήδη βιώνουμε.

Στην τελευταία συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ δόθηκε ομόφωνα το «πράσινο φως» για τη διεύρυνση του κόμματος. Προσωπικά φοβάστε την «πασοκοποίηση»;

Η «πασοκοποίηση» είναι μια ορολογία η οποία δεν συνάδει, κατά τη γνώμη μου, με την επιχειρούμενη γενναία τομή στην πορεία του ΣΥΡΙΖΑ και της ευρύτερης προοδευτικής παράταξης. Μιλάμε με όρους σύγχρονους, μιλάμε με όρους μετά την κρίση, μιλάμε με όρους ενός νέου πολιτικού συστήματος, όπου πλέον η Αριστερά εδώ και επτά χρόνια έχει με αλλεπάλληλες και διαδοχικές αναμετρήσεις κερδίσει τη συναίνεση εκατομμυρίων συμπολιτών μας. Με αυτή την έννοια, τα επίδικα αυτής της πορείας, τα οποία, κατά τη γνώμη μου, έχουν τεθεί, έχουν αναλυθεί και υπάρχουν προωθητικές συνθέσεις για το πώς θα γίνει αυτή η τομή για τον νέο ΣΥΡΙΖΑ, είναι πάρα πολύ μακριά από την επαναφορά μιας ορολογίας που παραπέμπει στο απώτερο παρελθόν.
Με ευρύτατες συναινέσεις και μέσα από διακριτές τοποθετήσεις και αντιλήψεις έχει διαμορφωθεί ένα πολύ θετικό πνεύμα και στον ΣΥΡΙΖΑ και στην Προοδευτική Συμμαχία και ευρύτερα μέσα στον κόσμο που ψήφισε και στήριξε τον ΣΥΡΙΖΑ σε διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις. Αυτά είναι τα θετικά με τα οποία θα πορευτούμε και είμαι αισιόδοξος. Τους επόμενους μήνες ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναδειχτεί εν τοις πράγμασι και μέσα από το συνέδριό του στην καρδιά της προοδευτικής δημοκρατικής παράταξης και της πράσινης Αριστεράς. Είμαστε πολύ πιο μπροστά από το να αντιδικούμε και να σκιαμαχούμε με ορολογίες του παρελθόντος.

Εχετε επισημάνει πολλές φορές με αυτοκριτική διάθεση τρωτά σημεία της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρείτε ότι είναι αναγκαία η συζήτηση για τα αίτια της ήττας;

Θεωρώ ότι είναι αυτονόητο στην πορεία διαμόρφωσης του προγράμματος και των προοπτικών που θα αποτιμηθούν στο επικείμενο συνέδριο με συντεταγμένο τρόπο και με συζήτηση υπεύθυνη, χωρίς προσωποποιήσεις και χωρίς υποκειμενισμούς, να διαμορφωθεί ένα corpus εμπειριών διακυβέρνησης που το έχει ανάγκη, όχι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο η προοδευτική παράταξη, αλλά το έχει ανάγκη και η Ευρώπη. Διότι τέτοιο πείραμα δεν ξανάγινε. Εννοώ τη διακυβέρνηση της Αριστεράς και, μάλιστα, σε πάρα πολύ δύσκολες συνθήκες. Αρα είμαστε υποχρεωμένοι και ως προς τούτο πιστεύω ότι θα συμβάλει και η πρόταση που έχει κάνει ο Αλέξης Τσίπρας για ένα διεθνές forum συζήτησης πάνω σε αυτό το ζήτημα. Θα συμβάλει οπωσδήποτε και η αποτίμηση εσωτερικά στον ΣΥΡΙΖΑ και ευρύτερα στον προσυνεδριακό διάλογο των βασικών πτυχών πολιτικής και ύφους της εξουσίας και της διακυβέρνησης.

Η εκλογή προέδρου από τη βάση θα μπορούσε να αναθερμάνει τη σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με την κοινωνική πλειοψηφία;

Εάν εννοείτε να επαναλάβουμε αυτά τα οποία έχουν κάνει τα κόμματα που χρεοκόπησαν τη χώρα ακριβώς για να αποφύγουν τις συλλογικές και συντεταγμένες διαδικασίες, είναι προφανές ότι η απάντηση είναι αρνητική. Δηλαδή, αυτό που μας ενδιαφέρει είναι συλλογικά και έχοντας μια αδιαμφισβήτητη προσωπικότητα επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, τον Αλέξη Τσίπρα, να συνομολογηθεί και διά του συνεδρίου η νέα ηγεσία σε όλα τα επίπεδα του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό είναι το σημαντικό. Σημαντικό, βέβαια, είναι να χρησιμοποιήσουμε και τις νέες τεχνολογίες, αυτό το οποίο αναφέρεται ως συμβολή της ηλεκτρονικής πλατφόρμας, όχι μόνο για τη συγκρότηση του κόμματος, αλλά κυρίως για την από εκεί και πέρα λειτουργία του στο επίπεδο της ενημέρωσης, της πληροφόρησης, της ανταλλαγής απόψεων, της διαμόρφωσης γνώμης. Αυτά είναι τα επίδικα τα πραγματικά.

Οκτώβριος 5, 2019

Με αφορμή την εκδήλωση για το βιβλίο του Κώστα Δουζίνα, με τίτλο «Από την έδρα στα έδρανα, έργα και ημέρες μιας αριστερής διακυβέρνησης» και την εκδήλωση που διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς.

  • Ως ΣΥΡΙΖΑ έχουμε την ευθύνη να ενθαρρύνουμε να αναπτυχθούν σύγχρονα μαζικά κινήματα πάνω στα επίδικα που γεννάει καθημερινά μια πολιτική κυβερνητική, η οποία είναι ένα μείγμα νεοφιλελευθερισμού, μερικές φορές ακραίου νεοφιλελευθερισμού στα οικονομικά, εργασιακά, με ακροδεξιές πινελιές και αυταρχικές νοοτροπίες.

  • Είναι σαφές, ότι δημιουργείται και στο επίπεδο των κοινωνικών αναγκών και στο επίπεδο των κοινωνικών αντιστάσεων ένα ευρύ πεδίο στο οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ, ως αξιωματική αντιπολίτευση, πέρα από τη δουλειά μέσα στη Βουλή θα πρέπει και να ενθαρρύνει, να αξιοποιήσει, να επενδύσει. Άρα η ρητορική και η επαγγελία του νέου ΣΥΡΙΖΑ και της τομής μέσα στη συνέχεια για ένα μαζικό κόμμα ακουμπάει πάνω σε αυτές τις ανάγκες. Και σαν τέτοιο έχει και νόημα. Αλλιώς δεν θα είχε νόημα, θα ήταν μια εσωτερική υπόθεση που δεν θα απασχολούσε την κοινωνία.

  • Η αποτίμηση της τετραετούς διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ έχει ιστορική και διεθνή διάσταση και πρέπει να γίνει με όρους εξωστρέφειας και κοιτώντας προς τα εμπρός. Προφανώς ήμασταν κάτι το εντελώς διαφορετικό και από πλευράς ήθους και ύφους της εξουσίας, αλλά παρόλα αυτά τα ζητήματα ύφους της εξουσίας πρέπει να μας απασχολήσουν και θα πρέπει με τρόπο αυτοκριτικό και με τρόπο μη προσωποποιημένο να τα σημειώσουμε.

LEFT.GR

Σεπτεμβρίου 30, 2019

• Τηλεοπτική συνέντευξη στην εκπομπή «ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ» με τη Μάριον Μιχελιδάκη και τον Κώστα Λασκαράτο στην ΕΡΤ1.

Σεπτεμβρίου 29, 2019

Συνέντευξη στην εφημερίδα Κυριακάτικη Kontranews και τον δημοσιογράφο Χρήστο Κυμπιζή.

– Η παραδοχή του κ. Μητσοτάκη από βήματος του ΟΗΕ για τα πραγματικά βασικά αίτια της τραγωδίας στο Μάτι δυστυχώς δεν μας ξενίζει πλέον παρότι προφανώς συνιστά μια «προσγείωση» στην αλήθεια, την οποία από τότε γνώριζε. Γιατί είναι πλέον φανερό ότι στο ελάχιστο χρονικό διάστημα που η ΝΔ είναι στην Κυβέρνηση καταγράφονται πλήθος από αναθεωρήσεις απόψεων πάνω στο σύνολο των μεγάλων ζητημάτων που αποτέλεσαν και αντικείμενο οξείας αντιπαράθεσης στην προεκλογική περίοδο. Αναφέρομαι προφανώς στη Συμφωνία των Πρεσπών, στο σοβαρό ζήτημα της αντιμετώπισης του προσφυγικού- μεταναστευτικού, στην οικονομία με επίκεντρο την παραπομπή στις καλένδες του μείζονος θέματος των πλεονασμάτων και βεβαίως στη διαχείριση της υπόθεσης Novartis όπου υπάρχει ένας προφανής τακτικισμός για τη συγκάλυψη του μεγάλου σκανδάλου στο όνομα δήθεν μιας καθ’όλα έωλης «σκευωρίας».

Ολόκληρη η συνέντευξη:

Γιατί υποστηρίζετε πως ο κ. Μητσοτάκης εξαπάτησε τον λαό προεκλογικά; Τον κατηγορήσατε και για «τυμβωρυχία» σχετικά με τη στάση του για το Μάτι. Δεν είναι κάπως υπερβολικό; Η απάντηση του Γραφείου τύπου του πρωθυπουργού για το Μάτι είναι πως «η κλιματική κρίση οδήγησε στις φωτιές, αλλά η ανεπάρκεια του κράτους οδήγησε στους 102 νεκρούς». Τι απαντάτε;

Στην πρόσφατη συζήτηση στην Ολομέλεια με αφορμή την πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της Κυβέρνησης για την τραγωδία στο Μάτι μίλησα αναλυτικά, χωρίς να υπάρξει απάντηση επ’ αυτών, για το σύνολο των πραγματικών αιτίων. Δηλαδή, των ασύμμετρων πλέον κινδύνων και συνεπειών από την κλιματική κρίση που οδήγησαν στην πολύνεκρη καταστροφή και κατέθεσα και τη σχετική έρευνα της Επιτροπής υπό τον καθηγητή Γκολντάμερ στα πρακτικά. Βεβαίως υπήρχαν και ευθύνες επιχειρησιακού χαρακτήρα και μεγάλες διαχρονικές ευθύνες που αφορούν στη γενικευμένη αυθαίρετη δόμηση στην περιοχή.
Όλα τα παραπάνω με τις ιδιαίτερες δραματικές πτυχές που τελικά συνέργησαν στο να μην αποσοβηθεί μια τραγωδία που θα στοιχειώνει στο διηνεκές την ελληνική κοινωνία ήταν βεβαίως γνωστά και στον τότε αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και σημερινό Πρωθυπουργό. Εντούτοις ενορχηστρώθηκε επί μήνες ένας απαράδεκτος τακτικισμός στα όρια της τυμβωρυχίας και της προσωποποίησης ευθυνών ενόψει του ότι το 2019 θα ήταν χρόνος πολλαπλών μάλιστα εκλογικών αναμετρήσεων. Κάτι τόσο ακραίο και πολιτικά απαράδεκτο δεν είχε ποτέ στο παρελθόν επιχειρηθεί στη χώρα μας, όπως επίσης τόνισα στη σχετική ομιλία μου στο Κοινοβούλιο, σε όλες τις, δυστυχώς πολλές, τραγωδίες που έχουν συμβεί τις τελευταίες δεκαετίες στη χώρα μας από πολύ διαφορετικές αιτίες.
Η συνηγορία μάλιστα συγκεκριμένων Μέσων Ενημέρωσης για την παραπληροφόρηση και τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης υπήρξε απροκάλυπτη με επίκεντρο την «δολοφονία χαρακτήρα» της Περιφερειάρχου Ρένας Δούρου αλλά με απολύτως ορατό και τον πολιτικό στόχο του γενικότερου αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου που στηριζόταν εξαρχής στην αδίστακτη προπαγάνδα με χρήση και ψευδών ειδήσεων για πολλές πλευρές της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Η παραδοχή του κ. Μητσοτάκη από βήματος του ΟΗΕ για τα πραγματικά βασικά αίτια της τραγωδίας δυστυχώς δεν μας ξενίζει πλέον παρότι προφανώς συνιστά μια « προσγείωση» στην αλήθεια, την οποία από τότε γνώριζε. Γιατί είναι πλέον φανερό ότι στο ελάχιστο χρονικό διάστημα που η ΝΔ είναι στην Κυβέρνηση καταγράφονται πλήθος από αναθεωρήσεις απόψεων πάνω στο σύνολο των μεγάλων ζητημάτων που αποτέλεσαν και αντικείμενο οξείας αντιπαράθεσης στην προεκλογική περίοδο. Αναφέρομαι προφανώς στη Συμφωνία των Πρεσπών, στο σοβαρό ζήτημα της αντιμετώπισης του προσφυγικού- μεταναστευτικού, στην οικονομία με επίκεντρο την παραπομπή στις καλένδες του μείζονος θέματος των πλεονασμάτων και βεβαίως στη διαχείριση της υπόθεσης Novartis όπου υπάρχει ένας προφανής τακτικισμός για τη συγκάλυψη του μεγάλου σκανδάλου στο όνομα δήθεν μιας καθ’ όλα έωλης «σκευωρίας».

Η κυβέρνηση λέει πως η ΔΕΗ βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης και για αυτό αυξάνει τα τιμολόγια. Ποιο σχέδιο διάσωσης προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Στα «αποκαλυπτήρια» της πολιτικής της ΝΔ, με βάση τα παραπάνω, σε εξέχουσα θέση πλέον δεσπόζει η υπόθεση της ΔΕΗ. Κι’ αυτό γιατί η προπαγάνδα της κυβέρνησης δια του αρμόδιου υπουργού, περί χρεοκοπημένης ΔΕΗ αποδεικνύεται ήδη, μετά τη δημοσίευση των οικονομικών αποτελεσμάτων του πρόσφατου τριμήνου, ότι αποτελεί το «φύλο συκής» για την ιδιωτικοποίηση των φιλέτων της και της ίδιας της επιχείρησης εν συνόλω.
Άλλωστε η ίδια πολιτική προετοιμάζει το έδαφος για την απόσυρση του δημοσίου από την τεράστια στρατηγικής σημασίας και απολύτως κερδοφόρα επιχείρηση των ΕΛΠΕ. Δεν νομίζω πλέον ότι υπάρχει κάποιος που δεν αντιλαμβάνεται το «κλείσιμο ματιού» σε συγκεκριμένα συμφέροντα, ακόμα και με την ανάληψη από πλευράς της κυβέρνησης του απαράδεκτου ρίσκου για την απαξίωση αυτών των βραχιόνων της ενεργειακής πολιτικής της χώρας.

Τελικά ο κόσμος θα μάθει ποτέ την αλήθεια για το σκάνδαλο της Novartis; Θεωρείτε πως η Δικαιοσύνη επηρεάζεται από τις πολιτικές εξελίξεις;

Η ατυχής και θεσμικά οδυνηρή διαμάχη ανάμεσα σε δικαστικούς λειτουργούς δυστυχώς αξιοποιείται προς την κατεύθυνση συγκάλυψης ενός διεθνούς οικονομικού σκανδάλου το οποίο διερευνούν καταρχήν οι αμερικανικές διωκτικές αρχές και το οποίο για την περίπτωση της χώρας μας έχει εντελώς ιδιαίτερη σημασία επειδή κορυφώθηκε μέσα στις συνθήκες της οικονομικής κρίσης και ενώ η Ελλάδα ήταν από τις χώρες-δείκτες προσδιορισμού διεθνώς των τιμών των φαρμάκων.
Όσο θέλω να είμαι σαφής για το ότι το τεκμήριο της αθωότητας είναι ιερό και δεν πρέπει να σχετικοποιείται μέσα σε τακτικούς και επικοινωνιακούς ενδεχόμενους χειρισμούς, άλλο τόσο πρέπει να επισημάνουμε ότι υπάρχουν προφανείς και πολιτικές ευθύνες που αφορούν στο σκάνδαλο Novartis, όταν π.χ προκύπτουν ισχυρές ενδείξεις για εσωτερική ενημέρωση της εταιρείας σε σχέση με το περιβόητο και άκρως οδυνηρό κοινωνικά PSI, που εξανέμισε τις περιουσίες Οργανισμών, Ταμείων αλλά και χιλιάδων φυσικών προσώπων.
Έχουμε εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη και πρέπει όλοι να στηρίξουμε και να ενθαρρύνουμε την απρόσκοπτη διερεύνηση γεγονότων και προσωπικών ή και πολιτικών ευθυνών. Αντίθετα αποθαρρύνονται οι λειτουργοί της όταν το πολιτικό σύστημα, εν προκειμένω η ΝΔ, στοχοποιεί τον πρώην ΠΘ και την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ως δήθεν σκευωρούς και μετεκλογικά αναδιπλώνεται σαν να μη συμβαίνει τίποτα, ακριβώς γιατί γνωρίζουν το πλήρες αβάσιμο μιας τέτοιας κατηγορίας.

Πώς φαντάζεστε τον μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ; Είστε υπέρ της αλλαγής του ονόματος; Πολλοί ανησυχούν για «πασοκοποίηση» του κόμματος…

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ευθύνη και καθήκον να γίνει ένα πολύ πιο μαζικό κόμμα, να γειωθεί κοινωνικά, να ενθαρρύνει τη ριζοσπαστικοποίηση της κοινωνίας μέσα από την προγραμματική αντιπολίτευση απέναντι στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ασκεί η Κυβέρνηση, να αντιστοιχηθεί και να πρωταγωνιστήσει σε όλες τις διεργασίες σε κλίμακα Ευρώπης για τη διαμόρφωση ενός ισχυρού μετώπου συνεργασίας της Αριστεράς με τους Πράσινους και δυνάμεις των Σοσιαλιστών που αποδεσμεύονται από τον πολυετή εγκλωβισμό τους σε νεοφιλελεύθερα δόγματα. Όλα τα παραπάνω τα συναισθανόμαστε ως ευθύνη και πρέπει να αξιοποιήσουμε και να αποτιμήσουμε όλες τις ιστορικές εμπειρίες της τετράχρονης διακυβέρνησης της Αριστεράς.
Δεν επιλέγουμε τον αμυντισμό ενώπιον πιθανών κινδύνων ιδεολογικής μετατόπισης ακριβώς γιατί θεωρούμε ότι θα ισχυροποιηθεί η αριστερή ταυτότητα και γιατί σε τελευταία ανάλυση όταν κάτι δεν θέλεις να σου συμβεί δεν συμβαίνει, στην πολιτική τουλάχιστον…
Τα συγκεκριμένα βήματα μέσα στον πυκνό πολιτικό χρόνο των επόμενων λίγων μηνών θα υπακούουν στη συλλογική μας θέληση και στη συναντίληψη που έχουμε επ’ αυτού με όλες τις δυνάμεις που ήδη έχουμε συνεργαστεί από την ευρύτερη Αριστερά για να υλοποιηθεί με όρους κοινωνίας και με βάση τις αξίες της Αριστεράς ο στόχος που έθεσε πρόσφατα στη ΔΕΘ ο Αλέξης Τσίπρας για ένα ΣΥΡΙΖΑ που θα εκπροσωπεί τη δημοκρατική και προοδευτική παράταξη της Αριστεράς. Η κινηματική και η πράσινη Αριστερά είναι στην καρδιά προφανώς αυτής της αναζήτησης της σύγχρονης εποχής.

LEFT.GR

Αρέσει σε %d bloggers: